.

.

 

.

Mariet Zuiderveld blikt terug op indrukwekkend dienstverband

“Van dertig politiemensen naar twee wijkagenten. Met af en toe nog een politieauto in het dorp. Ik vind er nog steeds iets van”.

Mariet Zuiderveld kan na een imposant dienstverband van bijna 46 jaar wel een boekje opendoen over haar werk bij de politie. Begin deze maand nam de 65-jarige inwoonster van Benneveld afscheid. Van luchtige anekdotes tot de meest heftige gebeurtenissen. Mariet legt uit hoe ze er mee omging en wat het politiewerk met haar deed. Van kinds af aan had ze al de wens om politieagent te worden. Na wat bijbaantjes en het afronden van de MBO-opleiding hakte Mariet de knoop door en ging ze haar droom achterna.

Opleidingsschool Rijkspolitie Apeldoorn: best aanpoten
In het najaar van 1978 startte ze op de opleidingsschool van de Rijkspolitie in Apeldoorn. “Een interne opleiding, maandag om 10.00 uur beginnen en vrijdag om 16.00 uur naar huis. Met z'n drieën op een kamer, wat een band voor het leven schept. Verplichte studie tussen 18.00 en 20.00 uur. Je mocht de kamer daarna niet meer af. Het was een streng regime, maar wel een perfecte leerschool.”

Aspirant-agent in district Groningen: stap van school naar praktijk enorm groot
Na de opleiding ging Zuiderveld in oktober 1979 als aspirant-agent in district Groningen (groep Ten Boer) aan de slag. “Ik werd door twee ervaren dienders wegwijs gemaakt in de dagelijkse praktijk. Zoveel mogelijk verschillende zaken behandelen, bonnen uitschrijven en controles doen. De bonnen werden in die tijd nog contant afgerekend. Dus liep je soms met grote bedragen geld over straat en dan vooral na snelheidscontroles.”

Nieuwe-Pekela: "Daar gebeurde echt van alles"
Begin januari 1980 begon het echte werk in Nieuwe-Pekela, waar ze tot 1 april 1987 dienst heeft gedaan. “In die zeven jaar in Oost-Groningen heb ik het Wetboek van Strafrecht van voor naar achteren en van achteren naar voor meegemaakt. Daar gebeurde echt van alles."

Overstap naar groep Sleen, maar ook ingedeeld bij de Mobiele Eenheid
Daarna volgde overplaatsing naar groep Sleen (post Oosterhesselen). “Intussen had ik in 1980 mijn Mobiele Eenheid (ME)-opleiding afgerond en werd in Drenthe ingedeeld bij het ME-peloton. Van de Urker vissers tot de vuurwerkramp in Enschede, demonstraties in Den Haag, beveiliging ambassades, millennium, watersnood in Tiel, Elfstedentocht en niet de vergeten de Asser TT en al onze FC's ... Emmen, Groningen, Heerenveen en Cambuur”, blikt Mariet terug op de periode 1987- 2003 bij de ME, waarvan die laatste vijf jaar als groepscommandant.

Nasleep vuurwerkramp heeft diepe indruk gemaakt
Diepe indruk heeft toch wel de vuurwerkramp in Enschede gemaakt. “De geluiden, de geuren en de stilte met het gedrup van water, huilende brandweer- en politiemensen, de bewoners waar je een band mee opbouwde omdat je dag in, dag uit bij hun wijk stond voor de bewaking. De mensen waren zo dankbaar, dat ze toch even, met ons als begeleider, naar hun huis mochten om hun vogels, reptielen of kat te voeren. Ik heb maanden later een kaart van de buurtbewoners gekregen, die door hen volgeschreven was, over hoe dankbaar zij waren, dat wij er voor hen waren. Dat vergeet je nooit meer.”

Hard gestreden voor de publieke zaak, maar alle politiebureaus verdwenen bijna zo’n beetje
Met alle reorganisaties die de revue passeerden, zag Mariet Zuiderveld beetje bij beetje alle politiebureaus in de dorpen verdwijnen. “We hebben hard voor de inwoners gestreden, maar het besluit bleek onomkeerbaar: bureaus in de dorpen gingen dicht en men kon zich voortaan melden op het bureau in Coevorden of Emmen. De wijkagent bleef wel, maar hoe: van dertig politiemensen, naar twee wijkagenten en met nu en dan een auto in het dorp. Ik vind er nog steeds iets van.”

Fysieke ongemakken: van straat- naar bureauwerk
Na 34 jaar kwam er vanwege fysieke ongemakken een einde aan haar geliefde onderdeel van de politie, het straatwerk. “Na twee heupoperaties is er in goed overleg besloten dat ik bij het Crime- team Zuidoost Drenthe aan de slag ging. Verstandige keuze, maar erg moeilijk voor mij. Van de hectiek van de straat, waar je bij aanvang dienst nooit wist wat er ging gebeuren en hoe laat je thuis was, naar bureauwerk.”
In 2015 volgde de overstap naar de recherche Drenthe. “Ik begon in Emmen en de laatste periode was ik werkzaam in Assen. De recherche behandelt de zwaardere misdrijven, zoals moord en doodslag, zware mishandelingen, brandstichtingen, ontvoering, fraude. Ook de grote drugszaken en het oprollen van amfetamine-labs maken onderdeel uit van de werkzaamheden. Tussendoor deed ik gemiddeld ook nog vier diensten per maand bij het aanmeldcentrum Ter Apel, de enige dagen waarop ik mijn uniform nog eens droeg.”

Laatste plichtplegingen: steekkar vol ordners afgeleverd bij OM
De afgelopen maanden werkte ze vooral aan de afronding van een groot aantal inbraken in Noord-Nederland. “Inmiddels is de zaak afgerond, mijn bureau is leeg en een steekkar vol ordners met het dossier ingeleverd bij het Openbaar Ministerie (OM). Dat was naast het volgen van de jaarlijks verplichte schietoefening een van de laatste plichtplegingen uit mijn carrière. Ik heb het besluit genomen om officieel per 1 juli 2024 te stoppen, maar door vakantie- en overuren ben ik al begin februari afgezwaaid. Na bijna 46 jaar vind ik het genoeg.”

Gemoedelijke Bennevelder veldwachter
Mariet wil niet teveel de nadruk leggen op het vervagen van grenzen in de maatschappij en het verdwijnen van een stuk respect voor de politie. In haar woonplaats Benneveld heeft ze zich altijd de gemoedelijke veldwachter gevoeld, met respect en fatsoen als wapen. “Maar in de grotere steden, ook in onze provincie, is dit soms ver te zoeken. Het is voor mij ook onbegrijpelijk dat het werk van politieagent nog steeds niet is aangemerkt als een zwaar beroep. Dus ook de politieagent moet gewoon door tot de AOW-gerechtigde leeftijd. Wij kunnen dat schijnbaar: sprintjes trekken
en aanhoudingen met verzet doen tot aan je 67e leeftijd. Voor mij is het goed zo, ik ga nu heerlijk genieten van het vrije leven, maar zal het politiewerk en mijn collega’s zeker gaan missen.”

Mariet Zuiderveld heeft haar uniform ingeleverd. Na een dienstverband van bijna 46 jaar bij de politie heeft de 65-jarige inwoonster van Benneveld er een punt achter gezet. “Ik sla een nieuw hoofdstuk open: genieten.” (Eigen foto)    

Bron: Coevorder Courant / Mediahuis Noord

Oes Eig'n Kraantien

Plaats reactie

De redactie behoudt zich het recht voor, ingezonden reacties niet te publiceren, indien de redactie meent dat deze reactie onnodig kwetsend is, of beledigende inhoud bevat.

Informatie

Zweeloo-digitaal is een initiatief van en voor inwoners uit de regio Zweeloo en omstreken en voor iedereen die interesse heeft in de regio. Het is een niet-commerciële website. Als u aanvullingen, tips of journalistieke inbreng heeft ontvangen wij die graag. Wij kunnen onze website daar weer mee verbeteren.
Rechts hiervan kunt u het Contactformulier openen.

DB Sweel