.

.

 

.

Babbelegoegies

Nr. 11

Ij mugt niet met aandermans veren pronken ! Mar körsdaags kreeg ik van iene dit gedichie in handen drukt en ik vun ’t zo mooi ! Zó herkenbaar ! Ik heb ’t hier en daor een klein beetie anpast, maar meer ok niet en de naam van de schriefster stiet er under. Ere wel ere toekomp !!

Babbelegoegies...

Körsdaags kwam ik in gesprek met een vrouw, die hier niet weg kwam en wij kregen

’t over ’t Drèents. Da’s agil niet zo gek, want ’t is ’n underwarp waoras ik bar geern over proot. Die vrouw har liever niet, dat heur zeuntie al te veul Drèenste woorden gebroekte, ze was bang, dat dat zien Nederlands in de weg zul staon. Ik dacht ”Ach, mien lieve kind, da’s ja al lang achterhaald”. Het iene bet het aandere ja niet. Het is toch juust prachtig as je kind twietaolig opgruit !

Babbelegoegies nu ook op deze site

Derkje de Groot hef een hiele zet samen met heur hondtie verhaalties schreven in Oes Eig'n Kraantien under de titel "De aoventuren van Binkie". In 2009 hef Derkje het Drèentse dictee wunnen, dat was organiseerd deur Het huus van de Taol en TV Drenthe. Inmiddels bint de Binkie verhaalties stopt en bint er aandere verhaalties veur in de plek kommen. Under de rubriek Kunst en Cultuur - Babbelegoegies valt er algedurig iene te lezen.

nr. 10

Wat denk ij, wat dat kleine jonkie op die foto hierboven döt ?

Dat za’k je vertellen.

Hie verveelde zuk en zat gigantisch te mekkern.

En toen zee ik : ”Gao mar op kop staon en dubbelties schieten”. Non, dat was niet tegen dovemans oren zegd. Aj goed kiekt, dan ziej ze der stuk veur stuk oet kommen, deur ’n klein gattie in zien boksie.

Der bint zu’n koppel mooie Drèentse gezegdes, dat har mij wal wat leken um der met ’t kommende Zudenveldtoonstelling wat met te doen, mar wij hebt bij oes in de straot argens aans veur keuzen. Ok hiel mooi heur, mar ik vertel je der lekker niks over.

 

Speciaal veur

Dizze babbelegoegies is speciaal veur Jan en Janneke en komp dus niet in oes eigen kraantien.

Hiel Zweel huuf  ’t non ok weer niet te weten wat er met oeze buren an de haand is. Mar dat er mörgen wat is, dat stiet vast.

nr. 9

Hej dat ok, daj zu’n hekel hebt an dat geschooi an de deur ? 

Dan bi’j net argens drök met bezig en ring......... de bel !

Stiet dat mèensk met dat zwarte siepie weer veur de deur met ien of aander collectebussie. Der is altied wal wat. De iene keer is ’t hierveur en de aandere keer weer daor veur, ij kunt wal an de gang blieven.

Een toertie leden kwam ze veur kinderhulp.

 

nr. 8

In mei legt alle vogelties een ei ! Het spul hef ’t er mar drok met, ’t nust möt klaor. De zwalvies hebt bij oes hoes ok weer een daalders plekkie oet zöcht. Aj niet oppast, dan schiet ze je pardoes op de kop aj  bij oes de veurste deur ingaot. Mar ik laot ’t rustig geworden, ik kan ’t niet over mien hart verkriegen um ze vort te jagen.

Ach ja, de natuur giet gewoon zien gang, allennig dat weer wul niks. Een toertie leden hew nog een paar mooie dagen had. Elkenien har toen geliek ’t veurjaor in de kop ! Jan en alleman stun op de kop in de tuun.

Ien van mien buurmannen kun ’t  niet laoten um mij der op te wiezen, hoe drok as e ’t wal niet har en dat ik toch mar een verwend wiefie was, dat allennig mar een beetie kuierde met dat hondtie.

nr. 7

Veurige week bin’k hen de vergadering van dörpsbelangen west.

Het gung over van alles en nog wat, mar een paar dinger spreuken mij toch wal arg an. Bijveurbeeld, een paar kinder, die slim geern een speultuuntie wolden. Zie hadden een hiele koppel handtiekeningen verzameld en die beuden ze de veurzitter an. Da’s toch geweldig ?

’t is ja ok agil gien slecht idee, want dan bint ze tenminste van de straot of en daormet kom ik geliek op ’t volgende punt, ’t is levensgevaorlijk op straot, umdat hiel veul mèensken veuls te hard riedt bij oes op ’t dörp.

Mar wel bint dat dan, die mèensken ? Non in de zaal bij die vergadering daor zaten ze niet. Tuurlijk niet ! Ik ok niet.

Gieniene döt ’t en toch gebeurt ’t !

En met ’t schaamrood op de kaken geef ik bij dizze eerlijk toe, dat ik ’t ok wal iens doe ! Niet meer zo vaak as vrogger, want toen he’k ’t iens presteerd da’k in tied van hoogoet twintig minuten twie keer op de bon slingerd weur in

 

nr. 6

En daor gung ’t hen !

Een klein bang wichtie wuur in de bus zet en ofvoerd naor vekaansiekolonie

Zwartendijk, Egmond an Zee.

Het wichtie keek niet op of um en an de reis leek gien einde te kommen,

aal wieder van hoes. As ’n bang vogeltie wuur ze in Alkmaar in ’n aandere bus zet, die zul heur naor de plek van bestemming brengen.

De schoeljuffrouw en de vrouw van de hoesarts, die met waren, prebeerden op heur in te proten deur te zeggen, dat ze iens hen boeten mus kieken.

In de verte kunden ij de dunen al zien !

’t Kun heur niks schelen, ze har overal lak an.

Ze dacht mar an ien ding : zes week x 7, dat was twieënvirtig nachties slaopen.

Ze har de taofels op schoel goed leerd.

En wat zul heur hondtie, dat achterbleven was heur missen !

Het was al ’n old siepie en ’t hiette Tommie. ’t Was eigenlijk een lillijk klein röthondtie, altied met zien gebleek. ’t Was zó slim, dat een tante die in de buurt woonde, zee : ”Aj ’t hondtie heurt, dan weej dat ’t wichtie deran komp”.

Mar ze waren zo wies met mekaar !

Ooit was ’t iens an kommen lopen en heur pap en mam wolden ’t niet holden, want toendertied bestun der nog hondenbelasting. En dat kun ja niet.

Veuls te duur ! Het geld gruide de olde lu toch zekers niet op de rugge !

Mar de gemiente Slien streek met de haand over ’t hart. As ze Tommie huulden, dan waren ze vrij van ’t betalen van belasting. Och ja, toen bestun zo wat nog. Toen was ’n mèensk nog gien nummer. Daor huuj non niet meer met an te kommen. Mar ’t kwam mooi oet, want ’t wichtie wol ja altied al zo geern

’n hondtie hebben. ’t Beesie mus vanzölf ok eten, mar dat was ’t slimste niet. Der bleef miestal wal wat over van wat de pot schafte, dat sopte heur mamme dan wal deur mekaar hen.

 

nr. 5

Het is vandaag dunderdag de ningtiende febrewari twie doezend tien en koning winter hef oes nog steeds in zien greep.

Ik heb met moedwil het jaortal derbij schreven in verband met ’t naogeslacht.

As der over ’n hiele koppel jaor, wanneer ik al lang oet de tied bin, dit ”Oes eig’n kraantie” argens veur de dag komp, ij weet ’t mar nooit

( misschien wordt e wal achter ’t behang plakt ), dan kunt de mèensken, die dan leeft nog ies lezen, dat ’t van half december 2009 tot zeker halverwege febrewari 2010 dik winter was. Snei, snei en nog ies snei ! Alle dagen kold en ’t zolt was op, dus ’t was overal glibbern. De ien nao de aander belandde met botbreuken in ’t ziekenhoes.

 

En misschien zegt de mèensken dan ok wal tegen mekaar : ”Dat was dat en dat vrouwgie, dat luup aaltied met zu’n zwart hondtie, die schreef die stukkies”.

En dan ziej ’t mar weer : ”Wel schref, die blef !”

 

Informatie

Zweeloo-digitaal is een initiatief van en voor inwoners uit de regio Zweeloo en omstreken en voor iedereen die interesse heeft in de regio. Het is een niet-commerciële website. Als u aanvullingen, tips of journalistieke inbreng heeft ontvangen wij die graag. Wij kunnen onze website daar weer mee verbeteren.
Rechts hiervan kunt u het Contactformulier openen.

DB Sweel

© 2022 Zweeloo-Digitaal designed with JoomShaper by DMvB