Artikel
De aoventuren van Binkie ( deel 4 )

De eerste nacht in mien neie underkommen he’k gien oog dicht daon.

Wat woj ok, alles was vrömd veur mij.

Toen ’t mörgen wuur kwammen ’t vrouwgien en heur man oet ’t berre. Die man za’k vanof non mar ’t baosien nuumen, dan vuult e zukzölf vast wal hiel veurnaam. Niet, dat e zu’n koppel in te brengen hef heur, want ’het’ hef altied letterlijk en figuurlijk de boks an.Dat gef verder niks, want zie holdt ’t al hiel lang met zien beiden oet.

Der bint mar liefst veer kinder oet vort kommen. Dus, zie hebt ok niet stil legen !

Ik zee tegen ’t vrouwgien : ”Schrief ’t mar vast op, dan huuft aandern ’t niet meer te zeggen.” Begriep ij wal ?
Non moej niet denken, dat ’t altied dikke schik is heur, zie kribt smangs ok wal iens.

Bijtoeren dan hef ’t wal wat weg van : ’Goede tijden, slechte tijden.’

Of kiek ij daor nooit naor ?

Nee zeker, dat zu’k ok zeggen ! IJ bint vast bang, daj dan niet al te snugger overkomt. Groot geliek, ik wol ’t vrouwgien ok wiezer hebben, mat ’t zal heur ’n worst weden. As der verder niks gien bijzunders is, dan lig wij ’s aovends um even over acht lekker in de bank um oes ongeveer twintig minuten te vernuvern met de femilie Alberts en co. De ofgelopen tied meuken ze ’t wal ’n beetie bar, deur de geest van Benjamin die dood was nog wat rond te laoten spoken.

Mar non is e foetsie.

En dan moej ok veural Ludo niet vergeten, dat vindt ’t vrouwgien een stuk. Non, ik niet heur, ik vind ’t een gladjanus ! Zo is ’t en niet aans. Mar, ik dwaal weer of.

Ik har ’t er ja over, dat ze oet ’t berre kwammen, ik mus met ze hen boeten en op commando pissen. Dat kunden ze dus mooi vergeten !

Ienmaol weer binnen, besleut ik um mien pootie mar iens even op te tillen en ja heur, daor luup ’t hen, mooi over de laminaat.

Ik markte wal, dat dat niet de bedoeling was, mar slim hellig waren ze niet. Ik vrat nog van alles en nog wat oet, want ik har de kop bar verkeerd staon, mar ’t huulp allendeksels niks. ’t Spul was niet kwaod te kriegen !

Ik verrekte ’t ok um te vreten, al wa’k  intuskentied knap gammel worden.

Stukkies dreuge worst, kees, leverworst, ’t kwam allemaol veurbij.

Mar, wat ’n boer niet kent, dat vret e niet !

 

Inmiddels bin’k beheurlijk wossen. Ik bin veurnamelijk een frolic hondtien worden, mar ik trek mien neus ok niet op veur allerlei liflaffies.

 

Tot over virtien dagen ! Woefffff.

 

Zoeken in de site

Binkie's aoventuren

Kunst & cultuurnieuws

Jantina Hellingmolen is een indrukwekkend monument en helemáál vanuit de lucht!

Een reportageteam van het natuurprogramma ROEG van TV Drenthe vloog onlangs met hun drone over het molenterrein en legde het cultuurhistorisch erfgoed in schitterende beelden vas...

dinsdag, 18 januari 2022

Lees verder

Kerken organiseren Kerstspeurtocht

Ga van 24 tot en met 27 december samen aan de wandel en beleef het kerstverhaal dicht bij huis. Met Kerst gaan we naar familie, op vakantie ….. maar voor de twee...

dinsdag, 21 december 2021

Lees verder

Doek valt voor Sweel Cultureel

Voor Sweel Cultureel is het doek gevallen en zal per 1 januari 2022 niet meer bestaan. Het bestuur kijkt terug op een mooie periode...

vrijdag, 17 december 2021

Lees verder
Willekeurige foto